Η ροδόχρους πιτυρίαση είναι ένα σχετικά συχνό νόσημα που προσβάλει ως επί το πλείστον άτομα ηλικίας 10- 5 ετών και προτιμά μάλλον τις γυναίκες. Εμφανίζεται κυρίως το φθινόπωρο και το χειμώνα, δεν είναι μεταδοτικό και μάλλον οφείλεται σε ιό. Άτομα που έχουν νοσήσει μια φορά από ροδόχρουν πιτυρίαση δεν παρουσιάζουν πάλι την ασθένεια, γεγονός που υποδηλώνει ανάπτυξη αντισωμάτων και απόκτηση μόνιμης ανοσίας όπως σε μια κοινή ίωση.   

Η πορεία που ακολουθεί η νόσος είναι κατά το 80% κοινή σε όλους τους ασθενείς. Δεν προηγούνται συμπτώματα όπως πονοκέφαλος ή αδιαθεσία. Η πρώτη εκδήλωση της είναι μια εξανθηματική πλάκα στρογγυλού ή ωοειδούς σχήματος, με ανοιχτό κόκκινο χρώμα, περιφέρεια ελαφρά ανασηκωμένη, η οποία καλύπτεται από λέπια και σπάνια από φυσαλίδες. Το κέντρο της είναι ρυτιδωμένο και ανοιχτόχρωμο, σχεδόν προς το φυσιολογικό χρώμα δέρματος του ατόμου.

Σε μερικές περιπτώσεις (2%) μπορεί η πλάκα να μην υπάρχει ή αντιθέτως να είναι 2-3 οι μητρικές πλάκες και όχι μια όπως συμβαίνει συνήθως. Η πρώτη εκδήλωση της νόσου μπορεί να γίνει σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος αλλά κυρίως στις περιοχές που καλύπτονται από πουκάμισα, ελαφρές μπλούζες και κοντά παντελόνια. Συχνότερα προσβάλλονται ο λαιμός, ο θώρακας, η κοιλιά, η ράχη και οι μηροί.


Μετά την εμφάνισή της η πλάκα παίρνει το μέγιστο μέγεθος της, που φθάνει τα 2-6 εκατοστά (καμιά φορά και περισσότερο), σε διάστημα λίγων ημερών. Σε χρονικό διάστημα 10-15 ημερών από την εμφάνιση της πρώτης πλάκας, εμφανίζεται και το υπόλοιπο εξάνθημα το οποίο συνήθως είναι συμμετρικό. Η μορφή των νέων πλακών είναι ίδια με την πρώτη με μόνη διαφορά το μέγεθος όπου εδώ είναι μικρότερο. Το εξάνθημα συνήθως υποχωρεί μετά από 6 εβδομάδες περίπου, αφήνοντας ίσως μερική υπερχρωμία ή υποχρωμία στην περιοχή, η οποία υποχωρεί τελικά και αυτή μετά από κάποιο χρονικό διάστημα. Περίπτωση επανεμφάνισης του εξανθήματος υπάρχει σε ποσοστό 2% μετά από μερικούς μήνες ή και χρόνια.

Στις περιπτώσεις όπου δεν συνυπάρχει κνησμός με το εξάνθημα και αυτό υποχωρεί μόνο του, δεν χρειάζεται καμία θεραπεία ενώ εάν το άτομο που νοσεί παρουσιάσει φαγούρα στην περιοχή οπού βρίσκεται το εξάνθημα πρέπει να αποφεύγει τα ζεστά μπάνια και τη χρήση μη ειδικών σαπουνιών καθώς και το τρίψιμο με σφουγγάρι ή σκληρό ύφασμα.

Η επίσκεψη στο δερματολόγο κρίνεται απαραίτητη ακόμα και όταν δεν είναι έντονα τα συμπτώματα και η γενική κατάσταση του ατόμου είναι πολύ καλή.

Πηγές:
Μαθήματα Δερματολογίας- Αφροδισιολογίας, Κλινική Δερματολογίας και Αφροδίσιων νόσων του Πανεπιστημίου Αθηνών, εκδόσεις Παρισιάνος
Κλινική Δερματολογία, Anthony du Vivier – Phillip HMckee, εκδόσεις Πασχαλίδη