Γράφει ο
Κώστας Κρομμύδας

Αν και σήμερα όλο και περισσότεροι μπαμπάδες ξεπερνούν την προκατάληψη σχετικά με την συμμετοχή τους στο μεγάλωμα των παιδιών, ένα μεγάλο ποσοστό παραμένει πιστό στις παλιές αντιλήψεις που έλεγαν πως το κύριο κομμάτι της ανατροφής πρέπει να το έχει η μητέρα, ειδικά τα πρώτα χρόνια.

Αυτό είναι μια τεράστια παγίδα διότι στερεί από τον πατέρα τη μοναδική ευκαιρία να δημιουργήσει βαθύτερες και ουσιαστικότερες σχέσεις με τα παιδιά του. Τα παιδιά έχουν ανάγκη σε όλη τη φάση του μεγαλώματος και τους δύο γονείς, αυτό τουλάχιστον κατάλαβα εγώ από την έως τώρα εμπειρία μου με το μεγάλωμα της κόρης μου.

Καταρχήν σαν μπαμπάς δεν θα νιώσεις ποτέ αυτή τη βαθειά σχέση που έχουν τα παιδιά με τις μαμάδες τους που τα ανατρέφουν και είναι συνεχώς κοντά τους. Θα στερήσεις και θα στερηθείς μοναδικά συναισθήματα που θα μπορούσαν να είχαν δημιουργηθεί και από τις δύο πλευρές.

Πιστεύω πως η διαδικασία της ανατροφής ενός παιδιού είναι από τα πιο δημιουργικά πράγματα που μπορεί να κάνει κάποιος άνθρωπος στη ζωή του. Και βλέποντας τα παιδιά σου να μεγαλώνουν νιώθεις πολύ πιο όμορφα όταν ξέρεις ό,τι έκανες ότι καλύτερο μπορούσες για αυτό.

Δεν είναι ποτέ αργά να ασχοληθείς με αυτό, είναι πολύ προτιμότερο να το κάνεις έστω και αργά παρά να το κάνεις ελάχιστα η και καθόλου. Ακόμη και τώρα που περνάμε δύσκολες στιγμές λόγω της οικονομικής κρίσης, η καλύτερη «επένδυση» είναι η ανατροφή των παιδιών μας. Αν το κάνουμε σωστά είναι σίγουρο ότι θα κάνουν πολύ λιγότερα λάθη από όσα κάναμε εμείς και θα δώσουν με τον τρόπο τους αλλά και με τα εφόδια που θα τους δώσουμε, κάτι καλύτερο και στη χώρα μας αλλά και στον κόσμο γενικότερα.

Περισσότερα στο mother.gr